حل 66[ شصت و شش] سئوال دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٩ - آسمانهاى هفتگانه از نظر قرآن وتحليل آن بطور بى سابقه
آنكه خود آسمان باشند.
پس يكى بودن زمين باسمانها در حالت اوليه خود ربطى باتحاد زمين و خورشيد ندارد، راستى خيلى ازين شخص دانسته تعجب ميكنم كه چطور كلمه (سموات) را به معناى خورشيد گرفته، در حاليكه نسبت خورشيد بآسمان مانند نسبت انسان بزمين است و طنطاوى بايد بگويد كه سموات با انسانها نيز اولا يكى بوده و بعدا از همديگر جدا شدهاند خلاصه، آيه شريفه قرآن بر نظريه لاپلاس و غير او كه زمين را از خورشيد جدا شده ميدانند و در كيفيت جدا شدن آن فرضيههاى چندى اظهار داشتهاند دلالتى ندارد.
(٤) آسمانها توسط عمودهاى ناديدنى برافراشته شده (رعد آيه ٢) (لقمان آيه ١٠) و ما امروز مىفهميم كه مراد ازين ستونهاى غير مرئى همان قوه جاذبه است نه چيز ديگر و در جاى ديگر قرآن است (فاطر ٤٠) كه. محققا خداوند نگاه ميدارد آسمانها و زمين را از اينكه زايل شوند، و اگر زائل شوند (از جاهاى معين خود) هيچ كس پس از خدا آنها را نگاه داشته نمىتواند، هيچ بعيد نيست كه اين امساك به توسط آفريدن قوه جاذبه باشد، و عليهذا زمين مانند آسمانها در فضا معلق است.